12 Απρ 2012

Το κάψιμο του Ιούδα την Μ. Πέμπτη πως γινόταν στην Κατούνα



Την μεγάλη Πέμπτη στην Κατούνα παλιότερα υπήρχε το  έθιμο "το κάψιμο του Ιούδα" όπως και σε πολλά μέρη της Ελλάδος που διατηρείτε μέχρι σήμερα.
Το έθιμο έχει τις ρίζες του πάρα πολύ παλιά, άγνωστο πότε και από ποιους προήλθε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν το δίδαξε ούτε ο Χριστός ούτε οι μαθητές του στα συγγράμματα τους. Είναι ένα έθιμο -προϊόν της παράδοσης.
Η αναβίωση του εθίμου λειτουργεί στην Ορθοδοξία ως ένα είδος παραδειγματικής τιμωρίας του προδότη.
 Φτιάχναμε ένα ομοίωμα και ανάβαμε μεγάλη φωτιά στην πλατεία του χωριού μας και το καίγαμε. Καίγαμε τον προδότηΚαίγαμε αυτόν που πρόδωσε.
Δεν αφήναμε φράχτη που να μην είχαμε πάρει τα ξυλα και τα φρύγανα για να ανάψουμε φωτιά. Μέχρι λάστιχα από αυτοκίνητα ή τρακτέρ ρίχναμε και καίγανε μέχρι το πρωί. Πάντα μας κυνηγούσε η αστυνομία έτσι ώστε να μην πραγματοποιηθεί αλλά και για τον κίνδυνο που προκαλούσαμε.
Πάντα εμείς όμως ανάβαμε την φωτιά. Έτσι είχαμε μάθει κατά παράδοση. Το έθιμο αυτό αργότερα πραγματοποιούνταν ή στην αυλή του σχολείου ή έξω από το νεκροταφείο.
Έγιναν προσπάθειες κατάργησης του εθίμου αυτού στην Ελλάδα διότι λένε δημιουργούσε διάφορα προβλήματα,  δεν θα σταθούμε όμως σε αυτά αλλά ας δούμε και το παρακάτω συμπέρασμα που έγραψε ο Κακούρης Παναγιώτης σε μια παλιότερη δημοσίευση για το κάψιμο του Ιούδα.  
  
Ας μην αναλωνόμαστε καταδικάζοντας και τιμωρώντας –έστω και εικονικά- πρόσωπα και ομοιώματα μη έχοντας το δικαίωμα. Ας κάνουμε κάτι πιο χρήσιμο για εμάς. Ας κοιτάξουμε κάθε ένας τον εαυτόν του την ζωή του μήπως μοιάζουμε στον Ιούδα. Μπορεί να είναι σκληρός ο λόγος αυτός αλλά κάθε φορά που εμείς επιλέγουμε να μην είμαστε με τον Κύριο αλλά με τα παροδικά τα πρόσκαιρα τα σαρκικά δεν είμαστε προδότες του Κυρίου; Γιατί προδίδω θα πει πως εγκαταλείπω φιλικό ή οικείο πρόσωπο σε ώρα ανάγκης αποχωρίζω την θέση μου από αυτόν. Ασφαλώς κανείς δεν θέλει να είναι στην θέση του προδότη πόσο μάλλον στο να τιμωρηθεί. Γι αυτό ας προσπαθήσει κάθε ένας με την χάρη του θεού να οικοδομήσει πνευματικό οίκο – κατοικητήριο του Θεού- μέσα του, “δικάζοντας” και “καίγοντας” τον παλαιό του εαυτό τις σαρκικές επιθυμίες και ότι βλάπτει και εμποδίζει την είσοδο στην βασιλεία του Θεού.

Η επιλογή  λοιπόν ειναι δικιά μας η θα κάψουμε πρώτα τον δικό μας ΙΟΥΔΑ η το ομοίομά του.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΥΤΙΒΗΣ 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου